7 sekretów najskuteczniejszej nauki

with Brak komentarzy

Trochę jak Siedem Cudów Świata – 7 sekretów najskuteczniejszej nauki 🙂 

 

Mam wrażenie, że z sekretami czegokolwiek jest jak z absolutnie oczywistymi elementami układanki czy szyfru. Nawet jeśli je znamy i są dla nas dostępne to cały trick polega na ich stosowaniu. Ale dokonałam odkrycia, co? 🙂

Ponad samo działanie dobrze jeszcze wybadać jaki układ działa optymalnie. Jak poskładać dostępne puzzle czy wprowadzić cyfry w szyfrze, aby uzyskać efekt?

 

Dla ułatwienia wypunktowuję elementy. Dla jasności – każda oczywistość to jedynie czubek góry, powierzchnia. Ogrom wiedzy tajemnej kryje się w głębi i składowych każdego elementu.

 

Zaczynamy.

 

Goal

Cel – konkretny, precyzyjny, dostosowany do indywidualnych potrzeb

 

 

Pierwszym i podstawowym elementem mojego planu powinien być cel. O wyznaczaniu cel można by pisać bardzo długo i obszernie. Tutaj podkreślam dwie kwestie – cel musi być mój. Dobrze, żeby był wyznaczony wdług SMART.

Mój – nie nauczyciela, nie szefa, nie ciotki czy sąsiadki. Jasne?

Wydaje się oczywiste, że musi być mój, ale w praktyce zdarza się prawie każdemu realizować cudzy cel. Jeśli wewnętrznie nie czuję potrzeby realizacji danego celu i korzyści z jego osiągnięcia nie są dla mnie, dla mnie osobiście, ważne to nic z tego nie będzie.

 

Method

Metoda dopasowana do celu –

indywidualny i sprawdzony sposób działania 

 

Kolejnym elementem wynikającym z obranego celu jest metoda jego realizacji.

 

Metoda to sprawdzony sposób. To doprecyzowanie utkwiło mi mega w pamięci na studiach. Co za tym idzie warto kilka sposobów wypróbować, żeby dobrać najwłaściwszy i najwygodniejszy dla mnie. Trochę jak z butami – dobrze jest je dobrać do okazji i użytkowania. Nie ważyłabym się brać szpilek na wyprawę po górach.

 

 

Progress Not Perfection

Postaw na postęp, nie perfekcję

 

 

Otwartość, dawanie sobie prawa do eksperymentowania. Mam cel i metodę – przystępuję do działania. STOP!

 

Tu super istotne jest danie sobie prawa do próbowania, testowania, eksperymentowania i wyciągania wniosków. Oczywiste, a jednak notorycznie zapominane. Nauka to proces. Proces ten ma swoją charakterystykę. Nie wszystko działa natychmiast. Nie zawsze działa za pierwszym razem. Edison podjął tysiące prób przed stworzeniem funkcjonującej żarówki. Nie postrzegał tych prób jako porażek. Nieudane próby traktował jako eliminację nieskutecznych rozwiązań.

 

I have not failed. I’ve just found 10,000 ways that won’t work.

Wise Repetition

Mądre powtarzanie

 

Przekraczanie trudności

Kolejnym elementem jest powtarzanie. Powtarzanie nie polegające na bezmyślnym klepaniu czy powielaniu niedziałających rozwiązań. Żeby skutecznie powtarzać zaczynam w miejscu, na którym się zacięłam.

Wyobraź sobie, że słuchasz starej kasety i ciągle zacina się w podobnym miejscu. Jeśli ciągle będziesz przewijała do początku nigdy nie dowiesz się co jest dalej. Zacznij w miejscu, w którym się zacinasz albo przewiń trochę do przodu.

Pick up where you’ve left off

 

Znając całość materiału można uzupełnić w kontekscie albo wyprostować ten kawałek później.    

 

Accommodation

Akomodacja, czyli dostosowanie

 

Jest też procesem poznawczym pomagającym w modyfikacji zasobu wiedzy. Akomodację jako proces poznawczy badał Piaget. Przykładem ilustrującym ten proces może być dziecięce poszerzanie wiedzy z punktu wyjściowego “To co lata to ptak” do włączenia muchy czy komara w ten poczet “To co lata to ptak lub owad”. Kroków może być więcej, bo z czasem i zwiększaniem zasobów wiedzy można włączyć samolot, szybowiec itd.

 

Przy bardziej skomplikowanych strukturach potrzebujemy czasu na akomodację, żeby się uleżało. Wie o tym każdy kto zakuwał do sprawdzianu czy egzaminu na ostatnią chwilę.

 

Czas akomodacji – utrwalanie połączeń nerwowych. Przerwy powysiłkowe.

Mózg potrzebuje czasu, odpoczynku i higieny, żeby optymalnie pracować.

 

Process

Proces – wyrabianie w sobie nawyków

 

Pokonywanie przeszkód. Ustalanie tego, co na nas działa.

 

Na proces składa się szereg czynności nauczania i uczenia się. Jest to złożony plan dojścia do celu przy uwzględnieniu metod i możliwości. Na etapie procesu łączymy powyżej omówione elementy. To w procesie nawiązuje się relacja, zachodzi wymiana. Zwykle na proces nauczania patrzy się przez pryzmat par i zbiorów czynności.

 

Uczenie to proces dwustronny –  nauczenia i uczenie się –  i żeby był skuteczny komunikat musi być przynajmniej dwustronny. Nadanie komunikatu, odbiór komunikatu, wdrożenie i odpowiedź.

 

Składa się on  z mniej lub bardziej obszernych zbiorów czynności nauczania – uczenia się.

 

Nauczanie i uczenie się są ściśle powiązane, jak dwie strony medalu.

 

Skuteczny proces uczenia się jest systematyczny, zamierzony i zwykle długotrwały. Długotrwały, bo zdobywanie, utrwalanie wiedzy i przekształcanie jej w umiejętności trochę trwa. Pisałam o tym w spiralnym procesie nauczania.

 

Osobiście upieram się przy opieraniu procesu uczenia (się) na zainteresowaniach, bo one pomagają przejść i przetrwać trudniejsze, czasami monotonne momenty w zdobywaniu wiadomości, umiejętności i wyrabianiu nawyków. Raczej nikogo nie zaskoczy, że “nie chcieć to gorzej niż nie móc”.

 

Osiągnięcie celów zależy nie tylko od jakości samego procesu nauczania – uczenia się. Na ten proces mają wpływ także inne czynników, poza wiekiem i bagażem doświadczeń, uwarunkowania środowiskowe. Dlatego kładę nacisk na indywidualne dopasowanie.

 

I tak, na koniec, dochodzimy to tego od czego trzeba koniecznie zacząć.

 

Priorities

Priorytety

 

Priorytet oznacza pierwszeństwo, więc lepiej żeby był jeden. Jeśli jest więcej niż jeden priorytet – najlepiej żeby wszystkie wspierały wspólny cel.

 

Jak zwykle sprowadza się to do działania.

 

Many of life’s failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up. ~ Thomas Edison